Hoogtepunt

Op alle bussen die hier rondrijden staat  “Njut av dagen” valt me op. Met behulp van enige duolingo kennis en google translate kom ik er achter dat het “geniet van de dag” betekent. Een gezellige kreet natuurlijk, al zou ik waarschijnlijk meer genieten van de dag als ik wist waar de bus heen zou gaan en welke ik dus kon nemen.
Broerlief legt uit dat ze dat soms doen in Zweden, bij feestdagen en speciale gelegenheden. En in de zomer voegt hij er aan toe. Misschien is de zomer hier wel een speciale gelegenheid, mijmeren wij.

De volgende dag regent het een beetje en staat op iedere bus weer zakelijk wat de eindbestemming is. De zomervibes zijn zeker weer voorbij. Ik neem me voor om bij het verlaten van de bus ‘Njut av dagen!’ naar de buschauffeur te roepen. Wordt het toch nog een beetje een speciale gelegenheid.
We besluiten toch al de toerist uit te hangen. In een promotiefilmpje van de streek zag de lavendelkwekerij er indrukwekkend uit. Een jonge vrouw in een lange witte jurk loopt zo te zien al uren tussen lange rijen paarse lavendel en ziet eruit alsof ze er zomaar in zou kunnen verdwalen. Ook de reviews die de oudste online opzoekt zijn positief. Ze worden opvallend vaak geplaatst door mannen met de voornaam Magnus en gaan eigenlijk meestal vooral over het ijs dat er verkocht wordt. “Het hoogtepunt van mijn reis,” juicht één van de Magnussen en het saffaanijs wordt gezien als “nu al de smaak van deze zomer.”

De verwachtingen zijn dus hoog gespannen. Te hoog, zien we als we de auto parkeren en prompt de verkeerde kant oplopen, waarna we door de lavendelboerin streng worden toegesproken. Stellen dat ik meer lavendelbossen in mijn tuin heb staan zou een leugen zijn, maar erg veel scheelt het niet. Dan het ijs maar proberen. Voor een flink bedrag (de niet-Magnussen klaagden inderdaad online over de prijs van het ijs, herinneren we ons) krijgen we een plank met vier smaken. Uiteraard nemen we de smaak lavendel (lekker!) en saffraan (weggestemd door de kinders en dus noodgedwongen door mij verorberd).

‘Het hoogtepunt van de reis!’ bries ik als we dan maar doorrijden naar de volgende toeristische must-see: een Scandinavische versie van Stonehenge. Hier zoeken we geen reviews over, we zouden maar weer teleurgesteld worden.

Toch heeft het iets positiefs, die meningen van de Magnussen.
Ik heb vaak het idee dat mijn vakantie niet bijzonder genoeg is, niet spectaculair, te saai en gewoontjes. Als ik weer eens dat soort gedachten heb is het best troostrijk te bedenken dat er ergens ene Magnus rondloopt voor wie zijn bezoek aan de weinig voorstellende lavendelkwekerij het hoogtepunt van zijn reis was.