Fika

‘Nou ja!’ zegt de twintiger terwijl hij op zijn telefoon kijkt. ‘Hoeveel sterren denk je dat deze recensie heeft?’
Hij leest een verhaal voor dat begint met  “Ik kom hier nooit meer terug. Meer zeg ik niet” en vervolgens zinnenlang ingaat op een pecantaart die niet smaakte en personeel dat – hoe durven ze- de slagroom was vergeten.
‘Drie sterren!’ onthult de twintiger. Hij schudt verontwaardigd zijn hoofd.

Het lijkt erop dat meer mensen het beoordelingssysteem niet snappen. Iets verder naar beneden staat een recensie met slechts twee sterren. We bereiden ons voor op gepeperde kritiek, maar de dame in kwestie komt uitroeptekens en hoofdletters tekort om te vertellen hoe lekker de taartjes zijn, hoe vriendelijk het personeel en vooral hoe goed de koffie.

Het is onze laatste Fika van deze vakantie, de laatste stop in Zweden. Het café waar we stoppen heet “old fashioned café” en van buiten ziet het er, zoals we al lazen in één van de reviews, als niet veel soeps uit.
Binnen blijkt het een schattig winkeltje met kopjes in allerlei soorten en maten, een vitrine met de heerlijkste taartjes en een zwarte poes die op een bank naast de gasten ligt te spinnen.

We strijken neer in de tuin, onder een appelboom die vol appels hangt. We moeten even terugdenken aan eerder deze reis, toen de kersenboom op het terras met enig geweld zijn kersen liet neerkomen, veilig op de parasol die ons beschermde. De appels zijn gelukkig nog niet rijp. De thee komt in grote mokken die helemaal vol worden geschonken, precies zoals ik het graag heb. Het taartje is een en al chocola en om je vingers bij af te likken.
Ik kijk de tuin met zijn gezellige zitjes en ongedwongen sfeer rond.

‘Hmm, ze zouden wel wat meer bloemen kunnen gebruiken,’ citeer ik grappend uit een van de kritische reviews die de twintiger heeft voorgelezen.
Zelf kunnen we geen minpunten ontdekken. De wc hangt vol lievige ouderwetse bordjes en hartjes, een heleboel hartjes. En alsof dat nog niet duidelijk genoeg is staat er op een bijzettafeltje bij de deur naar de tuin een van kralen gemaakte flamingo.
De ultieme knipoog naar mijn lief die het hier ook heel leuk had gevonden.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *